Πεζοπορία στα Σπήλαια Βρέικο και Απολούστρες – Εσταυρωμένος – Φαράγγι Πεύκων

Αυτή η εξόρμηση στην περιοχή της νότιας ανατολικής Κρήτης ήταν από τις πιο πλούσιες σε εικόνες και εμπειρίες που έχω κάνει. Συνδυάσαμε βουνό, σπήλαια, χωριό, φαράγγι και παραλίγο και κάνουμε και μπάνιο στη θάλασσα!

Ξεκινήσαμε ανατολικά του χωριού Πεύκοι (420μ) που ανήκει στο δήμο Σητείας Λασιθίου και ακολουθώντας αγροτικό δρόμο και στη συνέχεια μονοπάτι φθάσαμε και επισκεφθήκαμε το σπήλαιο Βρέικο (540μ), βάθους 30 μέτρων με ίχνη νεολιθικής κατοίκησης. Μετά από ωριαία παραμονή στο Βρέικο, συνεχίσαμε δυτικά και βόρεια από χωματόδρομο έως το σπήλαιο Απολούστρες (610μ) το οποίο επίσης επισκεφθήκαμε για περίπου 40 λεπτά. Ήταν η πρώτη μου επίσκεψη σε μη τουριστικό σπήλαιο. Μη τουριστικό σπήλαιο με την έννοια ότι οι τοπικοί φορείς έχουν κάνει κάποιες παρεμβάσεις με περίφραξη της εισόδου και τοποθετημένα κάγκελα στα δύσκολα σημεία της καθόδου αλλά δεν υπάρχουν άλλες υποδομές όπως φωτισμός, μέσα επικοινωνίας κτλ. Η στενότητα στα περάσματα σε κάποια σημεία μου θύμισαν τους εφιάλτες που βλέπω κάποιες δύσκολες νύχτες! Ευτυχώς η παρουσία των άλλων συνοδοιπόρων δεν με έκανε να φοβηθώ και να εγκαταλείψω. Όλοι αχνίζαμε από τον ιδρώτα που δεν έβρισκε άλλο τρόπο να εξατμιστεί μέσα σε αυτό το υγρό και δροσερό περιβάλλον. Ιδιαίτερη στιγμή, εκείνο το λεπτό που υπό την καθοδήγηση του σπηλαιολόγου κ. Φωτεινάκη, κλείσαμε όλοι τους φακούς και κάναμε απόλυτη ησυχία για να αισθανθούμε και να κατανοήσουμε τη συνηθισμένη κατάσταση μέσα στο σπήλαιο. Αυτή η αίσθηση ηρεμίας και το ότι ζεις σε μια άλλη παράλληλη πραγματικότητα μέσα στο σπήλαιο με έκανε σχεδόν να ανατριχιάσω. Περισσότερες πληροφορίες για τα δύο αυτά σπήλαια μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Πεύκων στη διεύθυνση http://www.pefkivillage.gr/?section=1773&language=el_GR.

Επιστρέφοντας ανεβήκαμε στο λόφο με την εκκλησία του Εσταυρωμένου (627μ) και την πανοραμική θέα και μετά από σύντομο γεύμα κατηφορίσαμε στο όμορφο χωριό Πεύκοι όπου κάναμε στάση στην «Πιπεριά” για αναψυκτικό, παγωτό και να καλύψουμε φυσικές ανάγκες. «Πιπεριά” είναι το όνομα του καφενείου το οποίο πήρε επειδή στην αυλή του έχει μια πιπεριά! Όχι την πιπεριά το ποώδες και θαμνώδες φυτό που μας δίνει το λαχανικό που βάζουμε στη σαλάτα αλλά την πιπεριά που είναι δέντρο και μας δίνει το μπαχαρικό πιπέρι! Ήταν η πρώτη φορά που έβλεπα τέτοια πιπεριά! Αρκετοι έσπευσαν να δοκιμάσουν μερικούς ώριμους καρπούς της και μάλιστα όσοι το παράκαναν άρχισαν να σβήνουν το κάψιμό τους με νερό! Η μικρή βόλτα στο χωριό των Πεύκων μας άφησε την εντύπωση ενός όμορφου χωριού με λιγοστούς κατοίκους πια, η γιαγιά που βγήκε από το σπίτι όλο περιέργεια να μας ρωτήσει από που ερχόμαστε είπε ότι έχουν μείνει 80-90 γέροντες, που όμως κάποια καλαίσθητα σπίτια συντηρούνται για τις καλοκαιρινές διακοπές.

Στη συνέχεια διασχίσαμε το μικρό αλλά πανέμορφο φαράγγι των Πεύκων και αφού περάσαμε από τον Άσπρο Ποταμό τερματίσαμε στο Μακρύγιαλο. Με χαρά ανακάλυψα ότι η ευρύτερη περιοχή του Μακρύγιαλού έχει αναβαθμιστεί τουριστικά με ομορφα καταλύματα που ελκύουν ποιοτικούς επισκέπτες. Η διαδρομή με GPS στο σύνδεσμο https://www.runtastic.com/sport-se…/57704af79ad698b41be6c7f1.

Μοιραστείτε: