Το κέντρο της Αθήνας

Είχα καιρό να περιπλανηθω νύχτα στο κέντρο της Αθήνας. Όχι απλά να πάω σε κάποιο μαγαζί, να φάω ή να πιω και να φύγω αλλά να χαθώ στα σοκάκια χωρίς να κοιτάω ρολόι και να αφήσω το μάτι μου να ψάχνει λεπτομέρειες για να σκιαγραφησω το χαρακτήρα του μέρους.

Τα γκράφιτι είναι παντού, από μικρά που έκανε κάποιος πιτσιρικάς φευγαλεα μέχρι τεράστια σε τοίχους ψηλους απροσιτους που φαντάζεσαι ανθρώπους κρεμασμενους από σχοινια μέρες ολόκληρες να βάφουν για να τα φέρουν στη ζωή. Τα μαγαζιά για φαγητό είναι πολλω λογιω, έχει από ακριβά σε ταράτσες με θέα την Ακρόπολη μέχρι φθηνά take away για να κάτσεις σε παγκάκι για να χαζεύεις τον κόσμο που περνάει, από παραδοσιακή ελληνική κουζίνα μέχρι ασιατικη ethnic. Το πλήθος του κόσμου που προτιμάει το κέντρο για φαγητό δείχνει να δικαιώνει τη πρόσφατη δήλωση του επί σειρά ετών γαστρονομικου μου συνοδοιπορου Theodoros Horikis ότι στο κέντρο της Αθήνας υπάρχουν πια εξαιρετικές επιλογές για φαγητό. Το ιταλικό παγωτό φυστικι (φαίνεται σε μια από τις φωτογραφίες), μια από τις μεγάλες αδυναμίες μου, ήταν από τα καλύτερα που έχω γευτει. Χτες είδα 2-3 φορές μαύρους μεσηλικες μουσικούς με τα όργανα τους στην πλάτη να διασχιζουν σοκάκια και να χάνονται σε πόρτες μυστικές που σε μια στιγμή νόμιζα ότι ήμουν στο Σικάγο. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν μια ιδιαίτερη πολιτισμική ταυτότητα που σε ένα βαθμό αντικατοπτριζει τη σύγχρονη Ελλάδα. Μπορεί κάποιους να τους ενοχλεί (γκράφιτι σε νεοκλασσικα κτίρια) ή σε κάποιους άλλους να δημιουργεί ανασφάλεια αλλά σίγουρα υπάρχουν και αυτοί που μαγευονται από τη μοναδική αυτή ατμόσφαιρα.

Το ενδιαφέρον είναι ότι η πόλη άρχισε να ρευστοποιει αυτή την ταυτότητα. Μικρά, προσεγμένα και αρχιτεκτονικα προχωρημένα συγκροτήματα ενοικιαζομενων δωματίων έχουν αρχίσει να εμφανίζονται άλλα νεοδμητα άλλα από ανακαίνιση παλαιών κτηρίων. Απευθύνονται στους τουρίστες που θέλουν να γνωρίσουν αυτο το χαρακτήρα της Αθήνας. Και φαίνεται το εγχείρημα να έχει επιτυχία κρίνοντας από τα χρώματα του δέρματος και την πληθώρα των γλωσσών που ακούς από τους περαστικούς. Σας προτρεπω να κάνετε τη δική σας βόλτα, χωρίς προκαταληψεις και να ακούσετε τι έχει να ψιθυρισει η πόλη στα δικά σας αυτιά…

Μοιραστείτε: