Ύμνος στο Γκότση

Καβατζάροντας σιγά-σιγά τα σαράντα και μοιραία κάνοντας απολογισμό για τα μέχρι τώρα καμώματά μου, ένιωσα βαθιά την ανάγκη να αναφερθώ και να ευχαριστήσω λίγους ανθρώπους για τη συνεισφορά τους στο να γίνω αυτό που είμαι ή καλύτερα στο να αγαπώ αυτό που είμαι.

Ένας από αυτούς είναι ο Γκότσης μου που πριν περίπου 15 χρόνια δέχτηκε να ξεσκονίσει όλους τους θρύλους που υπήρχαν γύρω από το όνομά του και να παρουσιαστεί μια καλοκαιρινή νύχτα στη floridita της Θεσσαλονίκης για να τον γνωρίσω. Φανατικοί κάτοικοι των δύο άκρων, Θεσσαλονίκης και Ηρακλείου, η ουσιαστική αλληλεπίδραση με τον Κώστα γίνεται σχεδόν κάθε χρόνο με τις καλοκαιρινές διακοπές στις Κυκλάδες στις αρχές Ιουλίου. Στις Κυκλάδες γιατί του αρέσουν πολύ, κάθε προσπάθεια μου για άλλο προορισμό αποτυγχάνει παταγωδώς, και στις αρχές Ιουλίου γιατί θέλει διαθέσιμο το καλύτερο δωμάτιο του νησιού και άπλα στην παραλία για τις ρακέτες μας. Κάπως έτσι πήγαμε στην Μύκονο, Σαντορίνη, Νάξο, Σίφνο, Σέριφο, Κουφονήσια, Ανάφη, Μήλο και δις στη Φολέγανδρο.

Ακολουθώντας πρωτόκολλο αυστηρό και καλά τεκμηριωμένο, περνάμε ώρες στις παραλίες των νησιών με ρακετίδια, κολυμπίδια και κάθε λογής παπαρολογία που μπορεί να απασχολεί το μυαλό των αρσενικών από γυναίκες, αυτοκίνητα και φωτογραφία μέχρι επιστήμη και φιλοσοφία. Ιδιαίτερη μνεία θα κάνω στις ρακέτες και στη φωτογραφία καθώς ο Κώστας αποτέλεσε τον κύριο εμπνευστή και τον πρώτο μου δάσκαλο. Μετά τις παραλίες και τα απαραίτητα ξαρμυρίσματα, ντυμένοι στις καλές μας βερμούδες και τα ρολόγια με τα φωτεινά καντράν, κατεβαίνουνε βόλτα στη χώρα προς ανεύρεση τροφής και έμπνευσης για περαιτέρω συζητήσεις. Μέγας γλωσσοπλάστης και πολυδιαβασμένος, ο Γκότσης ανήκει στην κατηγορία που έχω βαφτίσει «Άνθρωποι με ιδεολογία” δηλαδή γουστάρεις το γιατί κάνουν ή πιστεύουν σε κάτι χωρίς κατ’ ανάγκη να συμφωνείς με αυτό το κάτι. Κατάλαβα πόσο τον αγαπώ όταν πρόσφατα αποφάσισε να λείψει για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό.

Αφορμή για το μίνι αφιέρωμα στάθηκε η υπενθύμιση του facebook ότι σαν σήμερα πριν 3 χρόνια αποβιβαζόμασταν στην Ανάφη. Αυτές οι διακοπές είχαν το χαρακτηριστικό ότι για πρώτη φορά δεν καβαλούσαμε κάποιο από τα τετράτροχα του Γκότση αλλά τα σκούτερ μας. Νομίζω ότι το όνειρο και η προτροπή του Κώστα για καλοκαιρινές διακοπές με σκούτερ στάθηκε ισχυρό κίνητρο για να αποκτήσω ξανά μοτοσυκλέτα μετά από τόσα χρόνια. Επόμενος προορισμός ήταν η Μήλος και η φιλοξενία του Κώστα Καμπούρη. Από τις πιο όμορφες διακοπές…

Μοιραστείτε: